Ik stond laatst bij de bakker…

Bij het raam stond een enorme stellage met eierkoeken, cake, zelfgebakken koekjes en krentenbollen. Wat tafeltjes hier en daar, waar wat mensen koffie aan het drinken waren.

Ik pakte de eierkoeken van de plank en ging in de rij staan. Het was redelijk druk bij de bakker.
Drie mensen stonden er voor mij. Een vrouw met haar zoontje, een verliefd stelletje, die innig gearmd stonden en elkaar liefdevol aankeken en een vrouw die haar kleingeld uit haar portemonnee pakte om de bakker te betalen.

Iedereen werd om beurten geholpen. Een wat oudere man, met een bos grijze krullen, komt naast mij staan.Ik schat hem in de zestig. Hij zucht en steunt een beetje. Dan is het mijn beurt en voordat ik het weet schiet de man voor mij langs en kondigt zijn bestelling aan.

Nog een beetje beduusd sta ik de man aan te kijken. Voordat ik het weet loopt hij, met brood in zijn hand, de deur uit. Ik leg mijn eierkoeken neer op de toonbank en overhandig het geld aan de bakker. Nog nadenkend over wat daarnet gebeurd was, kijk ik de man na…

Durf jij voor jezelf op te komen, jezelf te laten zien, horen?

Of laat jij vaak over je heen lopen? Hoe stel jij je grenzen? En zijn die dan wel duidelijk?

Op de hoogte blijven?

Ontvang een e-mail bij nieuwe blogs

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Starrenburglaan 103
2241NC
WASSENAAR
kvk 27281045

Op de hoogte blijven?